سيروس ملکوتى: درآمدی بر سازوکارهای مدیریت آفرینش هنری در نظام‌های ایدئولوژیک – مطالعه موردی جمهوری اسلامی ایران

این نوشتار می‌کوشد سازوکارهای کنترل، هدایت و بازتولید هنر را در چارچوب یک نظام سیاسی ایدئولوژیک بررسی کند؛ نظامی که فرهنگ و هنر را نه حوزه‌ای مستقل، بلکه بخشی از قلمرو قدرت سیاسی می‌داند. تمرکز اصلی این بحث بر نقش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان نهاد مرکزی تنظیم و نظارت بر میدان تولید و…

ادامه مطلب

ابتذال در سایهٔ پردهٔ سینماى جمهورى اسلامى

چگونه سانسور، فساد و وفاداری سیاسی صنعت ابتذال سینمای جمهوری اسلامی ایران را شکل داده‌اند صنعت سینمای ایران سال‌هاست که در سطح بین‌المللی به‌عنوان عرصه‌ای فرهنگی و هنری شناخته می‌شود. فیلم‌های کارگردانان ایرانی در جشنواره‌های جهانی جوایز دریافت می‌کنند و بازیگران ایرانی توجه جهانیان را به خود جلب کرده‌اند. اما پشت این تصویر، واقعیتی پنهان…

ادامه مطلب

وقتی قدرت، بدن زن را معامله می‌کند – پشت پرده فرش قرمز (بخش دوم)

چگونه قدرت سیاسی و شبکه‌های فرهنگی اروپا سکوت را مدیریت می‌کنند از بیرون، همه‌چیز شبیه یک رؤیاست. نور دوربین‌ها، لباس‌های گران‌قیمت، ستارگانی که روی فرش قرمز قدم می‌زنند و سیاستمدارانی که در ردیف اول سالن‌های مجلل کنار تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران نشسته‌اند. جشنواره‌های سینمایی اروپا، به‌ویژه در France، سال‌ها تصویری از آزادی، هنر و روشنفکری را…

ادامه مطلب

وقتی قدرت، بدن زن را معامله می‌کند (بخش نخست)

از سیاست تا سینما؛ چگونه زنان قربانی شبکه‌های پنهان قدرت می‌شوند در ظاهر، جهان سیاست و سینما دو دنیای متفاوت‌اند؛ یکی با کت‌وشلوارهای رسمی و سخنرانی‌های دیپلماتیک، دیگری با فرش قرمز، دوربین‌ها و نورافکن‌ها. اما پشت این دو ویترین پرزرق‌وبرق، شباهتی تاریک پنهان شده است: ساختار قدرتی که بارها از بدن زنان به‌عنوان ابزار معامله،…

ادامه مطلب

نخل‌های طلایی، دستان آلوده

جشنواره‌های فیلم هنر نمی‌فروشند؛ قدرت می‌فروشند نورافکن‌ها خیره‌کننده‌اند. جام‌های شامپاین پر شده‌اند. روی فرش قرمز، بازیگران، کارگردانان و تهیه‌کنندگان مانند کاهنان مقدس دنیایی ظاهر می‌شوند که احتمالا باید نماد آزادی هنر باشد. هر سال صنعت سینما همان توهم همیشگی را به ما می‌فروشد: اینکه جشنواره‌های فیلم معبد فرهنگ‌اند؛ مکان‌هایی برای حقیقت ناب سینمایی. اما شاید…

ادامه مطلب

سیاست گلوبالیستیِ کنترل فرهنگ و هنر در جهان غرب و ارتباط و نفوذ آن با جمهوری اسلامی

پیشگفتار در روزهای گذشته، چندین پیام از دوستان «سینمای آزاد» دریافت کردیم که از ما خواسته بودند درباره برخی هنرپیشگان زن ایرانی‌تبار که در سال‌های اخیر به شهرت رسیده‌اند، و همچنین درباره یکی دو فیلم اخیر که از سوی جمهوری اسلامی موفق به دریافت جوایز و جلب توجه رسانه‌های غربی شده‌اند، بنویسیم. «سینمای آزاد»، به‌ویژه…

ادامه مطلب

بصیر نصیبی: جشنواره ها و سینمای جمهوری داعشی ایران

در جشنواره برلین امسال سینمای ایران (بخوانید سینمای جمهوری داعشی) نماینده‌ای ندارد . این عنوان بی بی سی است برای برلیناله دوهزار بیست ودو. در باره سینمای جمهوری اسلامی دیگر چه میتوان گفت و نوشت؟.من خود به تنهایی بیش از 400 مطلب، گزارش، مصاحبه در همین زمینه دارم . دیگر همفکران وهمراهان هم بسیار گفته…

ادامه مطلب

بصیر نصیبی: افراط و تفریط در رفتار ما

  یک خصلت در اکثر ما هست که در قضاوتمان دچار افراط و تفریط هستیم. کسانی را در شرایطی به اوج میرسانیم. در موقعیت دیگر همان اشخاص را به زیر میکشیم . ما نسلی هستیم که دوره مان تمام شده است. از خودم بگویم که روز به روز سر میکنم. اگر یک روز دردهای کمتری…

ادامه مطلب

تصاویر سخن میگویند 17

بچه های سینمای ازاد فقط در تهران متمرکز نبودند بلکه ما تا 20 شهر ایران سینمای ازاد را گسترش داده بودیم شهرهایی بودند که یا سینما نداشتند یا یک سینما داشتند اما سینمای ازاد ما در ان شهر فعال بود که بار ها در باره کارهایشان و تاثیرش در پیشبرد زبان سینما حرف زده ایم….

ادامه مطلب

بصیر نصیبی: فیلمنامه «دنیای وارونه» – با الهام از اهداء دکترای افتخاری به محسن مخملباف

این یا دداشت را از میان نوشته های خودم در سال 2010 بیرون کشیدم تا کسانی هم که به این گونه امتیاز های دول غربی دل خوش میکنند واقعیت مسایل را دریابند . محسن مخملباف ماهیتش هنوز همان مهمل باف حکومتی است .البته با پاپیون . مطلب به نوعی طنز گونه هم هست تا زیاد…

ادامه مطلب