سينماى آزاد

انتخاب از فیس بوک https://www.facebook.com/akbar.masoumbaigi?pnref=story پاییز سال 64 است. دخترکوچکم را به «مهدکودک رشد» در خیابان توانیر واقع در خیابان ولی عصرگذاشته ام و دارم از سرازیری خیابان پایین می آیم. احساس می کنم کسی دارد تعقیبم می کند. در ضمن این که مراقبم، وانمود می کنم که اعتنایی به تعقیب کننده ندارم. با خودم…

از نگاه طنزآمیز رضا بی شتاب   هِرهِر وُ کِرکِر می کنی! چیه به من می خندی؟ آدمِ بی «پروژۀ» بی «پرنسیپ»! لااقل از ریشِ سفیدِ ما خجالت بکش بابا! -نه به خدا، یادِ یه چیزی افتادم خندم گرفت… من اصغرِ ستم رسیده، مخلصِ شومام. بلاخره قصۀ مارلون براندو رو تعریف می کنی یا نه!…